Kayseri’nin Soğuğunda İçime İşleyen Bir Cümle: Sirkede Kurt Yaşar Gibi Yaşamak
Kerio sayfasına hoş geldiniz! “Hurma sirkesinin faydaları nelerdir” hakkında hazırladığımız bu özel içeriğin tadını çıkarın.
Sabahın erken saatlerinde Kayseri’nin gri sessizliği
Kayseri’de sabahlar her zaman biraz serttir. Soğuk, yüzüne tokat gibi çarpar; insanı daha uyanmadan hayata getirir. O sabah da öyleydi. Ellerimi cebime gömüp durakta beklerken nefesim buhar olup dağılıyordu. Otobüsün gelmesini beklerken aslında sadece bir aracı değil, içimde sıkışıp kalan düşüncelerin de biraz dağılmasını bekliyordum.
Son günlerde içimde tuhaf bir ağırlık vardı. Adını koyamadığım bir yorgunluk… Sanki her şey yerli yerindeydi ama hiçbir şey tam değildi. İşe gidiyordum, eve dönüyordum, konuşuyordum ama içimde sürekli eksik bir parça vardı.
Telefonumu açtım, eski notlarıma baktım. Günlük tutarım ben. Her şeyi yazmam ama bazı geceler kelimeler dökülür elimden. O günlerden birinde yazdığım bir cümle ekranda belirdi:
“Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak ne anlama gelir?”
O an durdum. Otobüs gelmedi, insanlar geçti, şehir akmaya devam etti ama ben olduğum yerde kaldım.
O cümlenin içimde açtığı küçük çatlak
Bu cümleyi ilk kez bir konuşmanın ortasında duymuştum. Bir arkadaşım söylemişti, sanki çok normal bir şey anlatıyormuş gibi:
“Sirkede kurt yaşar gibi yaşıyoruz bazen, farkında mısın?”
O an gülüp geçmiştim. Ama şimdi, sabahın o keskin soğuğunda, bu söz içimde yankılanıyordu. Çünkü bazı cümleler zamanında değil, sonra vurur insanı.
Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak… İlk bakışta imkânsız gibi. Sirke yakıcıdır, yakar, değiştirir, bozar. Kurt ise hayatta kalmaya çalışan bir canlı. İkisinin yan yana gelmesi bile garip. Ama ben o gün, o durakta, bunun tam olarak ne olduğunu hissettim.
Hayat bazen insanı bir ortamın içine atıyor ve sen o ortamda yaşamak zorunda kalıyorsun. Seni yaksa da, seni küçültsa da, seni içten içe yorsa da… çıkamıyorsun.
Benim için bu, işten eve döndüğüm o uzun akşamlardı. Sessiz odalar, açılmayan mesajlar, cevap vermeyen insanlar…
Eski bir hikâyenin içinde sıkışıp kalmak
Bir zamanlar biri vardı. Onunla ilgili her şey hâlâ zihnimde çok canlı. Ses tonu, gülüşü, hatta bana kızarken kullandığı cümleler bile.
Biz bitirdik ama bazı şeyler bitmiyor. İçimde kalan konuşmalar var mesela. Hiç yapılmamış hesaplaşmalar… Söylenmemiş “neden”ler…
Bir akşam, Kayseri’nin taş sokaklarında yürürken telefonum titredi. Eski bir fotoğraf çıktı karşıma. Bir an durdum. O an hissettiğim şey ne öfke ne de özlemdi. Daha çok tuhaf bir sızlama.
O fotoğrafa bakarken düşündüm:
Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak ne anlama gelir?
Belki de bir hatıranın içinde sıkışıp kalmak demekti. Ne tamamen ölebiliyorsun o duyguda, ne de gerçekten yaşayabiliyorsun.
Benim içimdeki hikâye de tam olarak buydu.
İçimdeki ses ve günlükler
Eve döndüğümde her zamanki gibi defterimi açtım. Masanın üstünde yarım kalmış çay, camdan sızan sokak lambasının sarı ışığı…
Yazmaya başladım:
“Bugün içimde bir şey yine sıkıştı. Adını bilmiyorum ama beni bırakmıyor.”
Sonra durdum. Kalem elimde asılı kaldı. Çünkü bazı duygular yazınca daha da büyüyor.
Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak ne anlama gelir? diye yeniden yazdım sayfanın ortasına.
Bu kez cevabını aramadım. Sadece hissettim.
Belki de bu, insanın kendine uygun olmayan bir yerde var olmaya çalışmasıydı. Belki de her gün biraz daha eksilerek ama yine de devam etmeye çalışmasıydı.
Ben de öyleydim o sıralar. Eksilerek devam ediyordum.
Günlükte saklanan kırık cümleler
Defterimde sayfalarca yarım cümle var:
“Bugün iyi değilim ama anlatamıyorum.”
“Bazı insanlar gidince sadece kendileri gitmiyor.”
“Ben hâlâ aynı yerdeyim ama içim değişti.”
Her biri küçük bir iz bırakıyor içimde. Yazdıkça hafiflemiyorum aslında, sadece daha net görüyorum kendimi.
Ve netlik bazen insanı daha çok acıtıyor.
Şehir, insanlar ve görünmeyen ağırlık
Kayseri kalabalık bir şehir değil ama yalnızlık burada da kendine yer buluyor. Özellikle akşam saatlerinde… ışıklar yanarken bile bir boşluk hissi oluyor.
Otobüste yanımda oturan insanlar, markette sırada bekleyen yüzler… herkes bir yere yetişiyor ama kimse gerçekten nerede olduğunu düşünmüyor gibi.
Ben düşünüyorum.
“Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak ne anlama gelir?” diye soruyorum içimden insanlara bakarken.
Bazıları için bu sadece bir söz. Ama benim için bir his.
Çünkü bazı hayatlar gerçekten de insanı yavaş yavaş eritiyor. Ve sen bunu fark ettiğinde artık çoktan içindesin.
Küçük umut kırıntıları
Her şeye rağmen bazı anlar var ki insanı ayakta tutuyor.
Geçen hafta küçük bir kahve dükkânında otururken bir çocuk geldi yanıma. Elinde sıcak çikolata vardı. Bana bakıp gülümsedi, sonra hiçbir şey demeden masaya bir peçete bıraktı. Üzerinde karalamış olduğu bir resim vardı: basit bir ev, güneş ve bir insan.
O an içimde garip bir sıcaklık yayıldı.
Belki de hayat sadece sirke değildi.
Belki de içinde küçük tatlı anlar da vardı, insanı kurtaran.
Ama yine de o soru gitmiyordu:
Sirkede kurt yaşar gibi yaşamak ne anlama gelir?
Gece ve içimdeki sessiz hesaplaşma
Gece olduğunda şehir daha da sessizleşiyor. O sessizlik bazen iyi geliyor, bazen de insanın iç sesini büyütüyor.
O gece yatağa uzandım ama uyuyamadım. Tavana baktım uzun süre. Her şey durgundu ama içimde bir şey sürekli hareket ediyordu.
Bir an düşündüm: Ya ben sadece alıştım mı?
Acıya, eksikliğe, yarım kalmışlıklara…
Belki de sirke dediğimiz şey hayatın kendisiydi. Ve kurt dediğimiz şey de bizdik.
Yaşamaya çalışan, direnmeye çalışan, bazen kırılan ama yine de devam eden biz…
Kendime söylediğim son cümle
Sabaha karşı uykuya dalmadan önce defterimi tekrar açtım. Son bir cümle yazdım:
“Eğer sirkede kurt yaşar gibi yaşıyorsam, yine de yaşıyorum.”
Bu cümleyi yazarken ağlamadım. Ama içimde bir şey sessizce çözüldü.
Çünkü bazı soruların cevabı bulunmaz. Sadece yaşanır.
Ve ben, tüm eksikliklerime rağmen, hâlâ buradayım.
Bu içeriğimizle “Hurma sirkesinin faydaları nelerdir” hakkında kapsamlı bir bakış açısı sunmaya çalıştık. Kerio okurlarına sevgilerle!